bu aralar herşey siyah beyaz ve gri...
bu kadar.

lose one's way...

yüzünü görmediğim bir adama hayran kaldım.

Elizabeth : Bu iş nasıl başladı?

Darcy : Aşkımın temelini oluşturan saati , yeri , bakışı ya da sözü bilmiyorum. Aradan çok zaman geçti. Başladığının farkına varıncaya kadar çoktan ortasına gelmiştim.

Pride and Prejudice

irotoridori

Aklım mı?
Şuan burada değil.

bir zahmet kımılda.

.





birisi demişti ki gözlerine su değerken ağlarsan eğer ağladığın fark edilmezmiş. o yüzdendir kimse ağladığımı anlamasın diye hep banyodayken ağlıyorum. ve bu akşamda banyodayken ağladım ama daha bitmemiş gözyaşlarım demek ki akşamdan beri alnıma baskı yapan bu sıvıyı, gözyaşlarımı atabilmek için ağlamaktayım hala. ütü yapacaktım oysa ki. herşeyi mahvetti bu birikmiş gözyaşları.


belki bu şarkı...





.

'Yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?'
Nazım Hikmet - Tahirle Zühre Meselesi



haklı.

durumun yada karşındaki kişi seni mutlu etmiyorsa uzatmanın ne anlamı vardır ki?

belki ilginizi çekerse...
Metal Morgue

ve

Scream Of Ice

kasım sonu çekilen kötü hatırası olan kötü bir fotograf ama olsun yine de kullanıyorum bu fotografı çünkü çoook uzun süreden sonra ilk çektiğim fotograf. çok talihsiz bir fotoğraf...
hoşçakal sonbahar.
bağıra çağıra gelen bir kış da yok. tam aksine çok sessiz ve sakin geliyor. hem de fazlasıyla sakin...


















.

hep "bir varmış bir yokmuş bir zamanlar minik bir kız varmış" diye başlayıp devamında da acı çekerken ki ruh halimle kendi sıradan hayatımı sanki pek matahmış, farklıymış gibi anlatmak istediğim şuursuz zamanlarım oluyor.
olmamalı.
2 aydır kendimi toparlayamadım.
bugün öyle bir tokat yedim ki artık ya daha çok aklımı yitirmeyi seçeceğim yada aklımı başıma toplayacagım.
tembellik yapmasam bari...

yeni kış fotografları çekmem gerek.
ve bugün pazar.
skype açık telefonum ve mail adresim açık. evde olmama rağmen çalışıyorum.
bu iş canımı sıkıyor.
ama söylenmiyorum.
sadece paylaşmak istedim.
uff.
gezegen kadar büyük bir beynim var ama benden istedikleri şu işlere bir bakın.
hayat cidden zor.

evet bugün fuara bir saatliğine de olsa gittim.
takdiri ilahinin işi midir nedir bilemiyeceğim ama rastgele seçtiğim salonda zınk diye karşıma pegasus çıktı. 4ü bir yerde oturuyordu. gülümsüyerek gittim ve zınk diye "şikayetim var" dedim. hepsinin suratı bir an düştü tabi. sonra daha dostça bir tavırla derdimi anlatsam da oradan bir tanesi demez mi "örenk gösterebilir misini?" kitabı açıp 57. sayfanın 5. satırındaki şu cümlede yazım hatası mı var dememi bekledi nedir yani? sanki fuara onlara şikayet etmek için gitmişim gibi...
bir de üstüne demez mi siz internet adresimize şikayetinizde bulunun yenisini gönderelim. yok dedim amacım yenisini almak değil. ah bir diğeri de çıkıp demez mi korsan kitap mı satın aldınız diye. evet tabi hem korsan kitap satın alıyorum hem de büyük bir yüzsüzlükle gelip sizinle konuşuyorum.
insanlar çıldırmış. =)

ve fuara gidin derim. kitaplardaki indirim konusu yalan yani hemen hemen kıyaslayınca pek de bir indirim yok. ama yine de nankörlük edemem bazıları cidden iyi fiyatlar vermişler. ve dediğim gibi gidin. o kadar çok kitabın bulunduğu bir alanda olmak bile aklımı yitirmeme yetebilirdi. kendimi kaybetmemek için yanımda sınırlı para gitmiştim. iyi de yapmışım. =)

bir de tam benim oralarda olduğum saatte elif şafak oradaymış bir an dk nın tarafına yüzümü çevirdim. kadınla göz göze geldik. sallamadım yüzümü diğer tarafa çevirdiğimde "bir yerden tanıdık geliyor ama kimdi ki?" dedim.
iyi ki de salllamaz tavırlardan bulunmusum. arkamı dönüp emin olmak için bir daha baktığımda hala bana bakıyordu. hah.